Photo
شماری از مهاجران افغانیکه از پاکستان اخراج شدهاند، میگویند تمام داراییهایشان در پاکستان باقی مانده و اکنون با دست خالی و در شرایط بسیار دشوار زندگی میکنند.
Photo
انجمن بینالمللی دانشجویان افغان (آیایاسای) دستور پوهنتون طبی کینگ ادوارد لاهور مبنی بر تخلیۀ خوابگاه این پوهنتون از سوی دانشجویان افغان را محکوم کرده و هشدار دادهاست که اجرای ناگهانی این تصمیم میتواند پیامدهای جدی آموزشی و بشردوستانه برای این دانشجویان در پی داشته باشد. این انجمن با نشر اعلامیهی در ۲۱ جولای در صفحۀ اکس خود گفته است که مسئولان پوهنتون طبی کینگ ادوارد به دانشجویان، داکتران و سایر شهروندان افغانیکه در خوابگاه این پوهنتون اقامت دارند و ویزههای شان تمدید نشده است، تنها ۴۸ ساعت فرصت دادهاند تا خوابگاه را تخلیه کنند، در غیر آن، به گونه اجباری از آنجا اخراج خواهند شد. به این دانشجویان تنها ۴۸ ساعت فرصت دادهاند تا خوابگاه را تخلیه کنند، در غیر آن، به گونه اجباری از آنجا اخراج خواهند شد. تلاش کردیم که با دانشجویان افغان در پوهنتون طبی کینگ هارورد لاهور گفتوگو کنیم، اما تا تهیه این گزارش مؤفق نشدیم. انجمن بینالمللی دانشجویان افغان از حکومت پاکستان، حکومت ایالت پنجاب و مسئولان این پوهنتون خواسته است که با اتخاذ رویکرد انسانی، به دانشجویان افغان فرصت کافی، راهنمایی روشن و حمایت لازم برای حل مشکلات مربوط به ویزه بدهند و از اخراج فوری آنان جلوگیری کنند. این انجمن همچنین از نهادهای بینالمللی، از جمله کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان (یو ان اچ سی آر)، یونسکو، یونیسف و سازمان بینالمللی مهاجرت (آی او ام) خواسته است که برای حمایت از دانشجویان افغان و تضمین ادامه دسترسی آنان به آموزش، اقدام و همکاری کنند. قیصر خان افریدی، سخنگوی کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان در پاکستان قیصر افریدی، سخنگوی کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان در اسلامآباد، به رادیو آزادی گفته است که این نهاد در مورد سرنوشت دانشجویان افغان با حکومت پاکستان در تماس است و تلاش میکند از اخراج آنان جلوگیری شود: "حکومت پاکستان نباید مردم به ویژه دانشجویان را اخراج کند، زیرا دروس آنها در جریان است و اخراج آنها قابل توجیه نیست و در این مورد گفتوگوی ما با حکومت پاکستان جریان دارد." در همین حال، شماری از مهاجران افغان میگویند که حکومت پاکستان در حالی روند بازداشت و اخراج اجباری مهاجران فاقد اسناد اقامت را تشدید کرده که صدور و تمدید ویزه برای شهروندان افغان نیز متوقف شدهاست. صدور و تمدید ویزه برای شهروندان افغان نیز متوقف شدهاست. زرینه دانشجو، یکی از مهاجرین افغان در پاکستان در این مورد به رادیو آزادی گفت: "مدت سه سال میشود که در پاکستان هستم و ثبت و راجستر ملل متحد هستم. در آغاز ویزه داشتم، اما زمانیکه مدت اعتبار ویزه به پایان رسید پاکستان دیگر ویزه نداد و صدور ویزه و تمدید آن به کلی بند است و در زمانیکه صدور ویزه امکان پذیر هم بود بسیار قیمت بود، برای من یا امثال من که اجازه کار هم نداریم گرفتن ویزه بسیار مشکل بود." آرشیف، خانوادههای مهاجر افغان در یک پارک در اسلامآباد پاکستان او افزود که با تشدید روند اخراج اجباری مهاجران، افغانهای مقیم پاکستان با وضعیت دشوار و نگران کنندهی روبهرو شدهاند: "شخصاً خودم و همه افغانها که در ملل متحد هم ثبت هستیم با مشکل زیاد دچار هستیم، اسناد ملل متحد اصلاً قابل اعتبار نیست و ما از ترس بازداشت از خانههای خود بیرون شده نمیتوانیم، با مشکلات زیادی روبهرو هستیم." حکومت پاکستان در ادامه روند اخراج مهاجران افغان فاقد اسناد که از سال ۲۰۲۳ آغاز شد و به اخراج صدها هزار افغان انجامید، اکنون نیز کارزار تازهی را برای بازداشت و اخراج مهاجرین افغان فاقد مدارک معتبر اقامت به راه انداخته است. مقامهای پاکستانی تا کنون نگفته اند که از ۱۰ جولای به اینسو چه تعداد افغان بازداشت یا اخراج شدهاند، اما میوند علمی، رئیس شورای مهاجران افغان در اسلامآباد، پیشتر به رادیو آزادی گفته بود که از دهم جولای تا کنون دهها مهاجر افغان بازداشت یا به گونه اجباری از پاکستان اخراج شدهاند. از دهم جولای تا کنون دهها مهاجر افغان بازداشت یا به گونه اجباری از پاکستان اخراج شدهاند. پاکستان طی چند دهۀ گذشته میزبان میلیونها مهاجر افغان بودهاست، اما اکنون این پرسش مطرح میشود که چرا روند بازداشت و اخراج افغانهای فاقد اسناد در این کشور شدت گرفته است؟ سمیع یوسفزی، خبرنگار و آگاه امور سیاسی، میگوید مهاجران افغان قربانی تنشهای سیاسی میان حکومت طالبان و پاکستان شدهاند: "موضوع پناهجویان افغان فشار سیاسی علیه حکومت طالبان است. فکر نمیکنم که این یک موضوع امنیتی به پاکستان باشد، چرا که افغانها بیش از چهار دهه است که در پاکستان زندهگی میکنند و هیچگاه در امور امنیتی و سیاسی پاکستان دخیل نبودند، اما اکنون متأسفانه مهاجرین افغان قربانی سیاستهای حکومت طالبان و اسلامآباد شدهاند." آرشیف، کاروان مهاجرین اخراج شده افغان از پاکستان روابط میان حکومت طالبان و اسلامآباد از اواخر سال گذشته میلادی و پس از افزایش تنشهای مرزی، رو به تیرهگی گذاشت. پاکستان همواره حکومت طالبان را به پناه دادن به شورشیان، بهویژه اعضای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی)، متهم کرده و گفته است که حملات در خاک پاکستان از داخل افغانستان سازماندهی میشود. طالبان این اتهام را رد کرده و تأکید دارند که اجازه نمیدهند از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری استفاده شود. کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان (یو ان اچ سی آر) میگوید که پاکستان تا پایان سال ۲۰۲۴ میزبان بیش از ۲،۸ میلیون شهروند افغان بوده است، آماریکه شامل پناهندهگان ثبت شده، دارندهگان کارت شهروندی افغان (ایسیسی) و افغانهای فاقد اسناد میشود. پاکستان تا پایان سال ۲۰۲۴ میزبان بیش از ۲،۸ میلیون شهروند افغان بوده است. بر اساس آخرین آمار این نهاد، از آغاز سال ۲۰۲۶ تا کنون بیش از ۱۵۸ هزار افغان از پاکستان به افغانستان بازگشته اند که این رقم شامل بازگشتهای داوطلبانه و اجباری است. در چنین شرایطی این پرسش مطرح میشود که آیا افغانستان تحت حاکمیت طالبان ظرفیت پذیرش این شمار از مهاجران بازگشته را دارد؟ آرشیف، یک کمپ مؤقت مهاجرین افغان در منطقهی چمن محمد ابوالاحرار رامزپور، پژوهشگر مسایل حقوق بشری، میگوید با توجه به وضعیت اقتصادی و بشری افغانستان، بازگشت گستردۀ مهاجران میتواند چالشهای موجود را بیش از پیش افزایش دهد: "حقیقت این است که افغانستان امروز با چالشهای جدی اقتصادی، بیکاری گسترده، کمبود خانه و مسکن، محدودیت خدمات صحی و تعلیمی و آموزشی و همچنان خشکسالی و آفت طبیعی و کاهش کمکهای بینالمللی مواجه است، در اینگونه شرایط برگشت صدها هزار عودت کننده فشار بیشتر بر افغانستان وارد خواهد کرد." چارلی گودلیک، سخنگوی کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان در افغانستان، نیز اخیراً گفته است که انتظار میرود تا پایان سال ۲۰۲۶، میان دو تا دو و نیم میلیون مهاجر دیگر به افغانستان بازگردند، روندیکه بهگفته او، بحران بشری این کشور را عمیقتر خواهد ساخت.
Photo
بارندهگیهای شدید و هشدار درباره سیلابهای بیشتر در شرق افغانستان، روند جستوجو برای دهها نفری را که پس از سیلاب روز دوشنبه در ولایت نورستان ناپدید شدهاند، دشوار کردهاست. تا پایان روز سهشنبه، از مرگ دستکم ۲۳ نفر در نتیجه این سیلاب ناگهانی خبر داده شد، اما اداره ملی مبارزه با حوادث طبیعی حکومت طالبان و دفتر والی نورستان گفته اند که حدود ۱۰۰ نفر هنوز ناپدید هستند. خبرنگار خبرگزاری فرانسه در محل گزارش داده، درحالیکه دهها نیروی نجات در شهر پارون، مرکز نورستان سرگرم جستوجوی افراد ناپدید شده بودند، صدای دو شلیک از دور شنیده شد. بهگفته او، باشندهگان مناطق بلند برای هشدار دادن به مردم مناطق پایین در باره احتمال وقوع سیلابهای دیگر تیراندازی کرده بودند. باشندهگان مناطق بلند برای هشدار دادن به مردم مناطق پایین در باره احتمال وقوع سیلابهای دیگر تیراندازی کرده بودند. اشرف خان، راننده ریکشا در نورستان نیز گفت که همزمان با آغاز سیلاب، برای هشدار به مردم شلیکهای انجام شده بود. تخریبات سیلابها در شهر پارون، مرکز ولایت نورستان او گفت: "اتاق من در همین منطقه بود. وقتی سیلاب آمد، دولت شلیک کرد تا مردم را خبر کند. برخی مردم فرار کردند و برخی دیگر در همین منطقه غرق شدند." فرید گل ظهیر باشنده ولایت نورستان گفت که در زندهگی خود هرگز چنین سیلاب خطرناکی ندیده است. او به خبرگزاری فرانسه گفت: "احساس میشد که زلزله رخ دادهاست و صدای فریاد کودکان و مردم را میشنیدم." او افزود که هنگام فرار به سوی کوه زخمی شدهاست. بر اساس گزارشها، نیروهای کمکی که زیر باران شدید کار میکردند، با دستهای خالی و به کمک چوبها به دنبال ناپدید شدهگان میگشتند، زیرا بلدوزرها تنها تا حدی توان پاکسازی گلولای و آوار را داشتند. نیروهای کمکی که زیر باران شدید کار میکردند، با دستهای خالی و به کمک چوبها به دنبال ناپدید شدهگان میگشتند. دفتر والی نورستان گفته است که سید احمد ارهابی، شاروال شهر پارون نیز در میان جان باختهگان این حادثه است. ذاکرالله ذکی، مدیر یک هوتل در پارون، که هوتلش آسیب زیادی ندیده است، گفت: "خداوند فقط جان ما را حفظ کرد. دیگر هوتلها، بازارها و دکانها، همه چیز از بین رفت. برادر کوچک من هم ناپدید شده بود که بعداً پیدا شد." جمعه خان نایل، مسئول ارتباطات جمعیت هلال احمر افغانستان گفته که سطح آب به شکل بیسابقهی بالا رفته بود. او افزود که دهها رضاکار به منطقه فرستاده شدهاند و با بیل و دستهای خود در عملیات نجات کمک میکنند. او گفت: "در حال حاضر بهصورت فوری برای مردم مواد غذایی، آب و خیمه توزیع میکنیم، بهویژه برای خانوادههای که خانههایشان ویران شدهاست." وزارت دفاع حکومت طالبان نیز اعلام کرده که نیروهای نظامی به منطقه فرستاده شدهاند تا در عملیات نجات کمک کنند. سازمان ملل متحد نیز گفته است که در حال ارزیابی پیامدهای این حادثه است. در نورستان و چند ولایت دیگر بارندهگی و طوفانهای بیشتری رخ خواهد داد. همزمان، ادارههای هواشناسی طالبان پیشبینی کرده که در نورستان و چند ولایت دیگر بارندهگی و طوفانهای بیشتری رخ خواهد داد. پولیس در پارون نیز به مردم هشدار داده که از کنار دریاها دور بمانند. نجیبالله سدید، کارشناس مدیریت آب میگوید در مناطقیکه از سیلاب آسیب دیدهاند، چشمهها و چاههای آب آلوده میشوند. آرشیف، جاری شدن سیلابهای شدید در افغانستان او تأکید کرد که مردم در چنین شرایطی باید از آب بوتل شده استفاده کنند یا آب را پیش از مصرف بجوشانند. او درباره اقدامات ایمنی مردم گفت: "برخی خانهها در اثر بارندهگی ضعیف میشوند و تهداب آنها ترک برمیدارد. در چنین شرایطی مردم باید در مکانهای مؤقت مانند مکاتب و دیگر محلهای امن جابهجا شوند و منتظر بمانند تا وضعیت بهتر شود. خانههایکه دیوارها و تهدابهایشان آب زیادی جذب کردهاند، باید تا حدی خشک شوند و پس از آن مردم میتوانند دوباره به خانههایشان برگردند." دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) اعلام کرده که علاوه بر نورستان، بارندهگیهای شدید و سیلابهای ناگهانی در ننگرهار و لغمان نیز شماری از خانهها، زمینهای زراعتی و تأسیسات زیربنایی را تخریب کردهاست. بارندهگیهای شدید و سیلابهای ناگهانی در ننگرهار و لغمان نیز شماری از خانهها، زمینهای زراعتی و تأسیسات زیربنایی را تخریب کردهاست. در آن سوی خط دیورند، مقامهای ایالت خیبرپختونخوا نیز از کشته و زخمی شدن دهها نفر در نتیجه بارندهگیها و سیلابها خبر دادهاند. افغانستان که یکی از آسیبپذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرات اقلیمی شناخته میشود، در سالهای اخیر علاوه بر سیلاب و بارندهگی، با خشکسالیهای شدید نیز روبهرو بوده است. زلزله، رانش زمین، برفکوچ و دیگر حوادث طبیعی نیز آسیبپذیری مردم این کشور را افزایش دادهاست، کشوریکه نزدیک به یکسوم جمعیت آن به کمکهای بشردوستانه وابسته است.
Photo
بر اساس آمار ادارههای ملل متحد، هنوز هم میلیونها مادر و کودک در افغانستان دچار سوء تغذیه هستند. زهره، ساکن کابل، میگوید پسر ۴ سالهاش دچار سوء تغذیه است، اما او قادر به تهیه غذای مورد علاقه پسرش نیست: "خواهرم امروز بعد از ظهر بادنجان پخته است. پسرم بادنجان نمیخورد. من حتی هنوز به او نان ندادهام. اگر او را مجبور به خوردن بادنجان کنم، لکههای سرخ دور دهان و لبهایش ظاهر میشود. اگر در خانه کچالو باشد، به او چپس میدهم، اما کچالو نیست. پسرم عاشق پلو است، اما برنج قیمت است و من توانایی خرید آن را ندارم." زهره میافزاید که یک سازمان بینالمللی فقط ۶ ماه به او کمک کرد و ماهانه ۲،۶۰۰ افغانی به او میداد، اما بعداً کمکش را متوقف کرد. آرشیف، یک مرکز تداوی سوء تغذیه در بدخشان او که خود از سوء تغذیه رنج میبرد و تحت درمان قرار گرفته است، میگوید که شوهرش بیش از دونیم سال است که در زندان است و او با سه کودکش در خانه خواهرش زندهگی میکنند. عوامل سوء تغذیه بهگفته داکتران، سوء تغذیه یک بیماری شایع در کشورهای در حال توسعه مانند افغانستان است که ناشی از کمبود غذا، بیماریهای موجود در بدن کودک و عوامل محیطی است. سوء تغذیه ناشی از کمبود غذا، بیماریهای موجود در بدن کودک و عوامل محیطی است. فقر، جنگها، بلایای طبیعی مانند سیل، خشکسالی و زلزله نیز نقش عمدهی در بروز این بیماری دارند. داکتر احمدالدین معارج، استاد سابق پوهنتون طبی کابل میگوید که وقتی مادر یا کودک از دستگاه گوارش یا هر بیماری مرتبط دیگری رنج میبرد، یا والدین نمیدانند در چه سنی به کودک چه چیزی بدهند، این نیز باعث سوء تغذیه میشود. آرشیف، یک خانواده بیبضاعت که در کندهار که والدین و کودکان با نان و چای شب و روز خود را سپری میکنند. علایم سوء تغذیه داکتر معارج میگوید که بارزترین علایم سوء تغذیه این است که کودک وزن نمیگیرد یا نفخ دارد، اشتها ندارد و عرق میکند. او در بارۀ درمان این بیماری گفت: "درمان ساده است، به کودک انرژی و پروتین داده شود. انرژی را میتوان از هر غذایی، از غذاهای شیرین، از غذاهای چرب گرفته تا غذاهای پروتینی مانند گوشت، لوبیا، نخود، تخم مرغ، شیر و ماست، به دست آورد. بهترین راه این است که مواد پروتینی گیاهی مانند لوبیا، عدس، نخود و حبوبات را مخلوط و آسیاب کنید، آنها را در آب بجوشانید، مقدار مناسبی روغن اضافه کنید و به کودک بدهید." بارزترین علایم سوء تغذیه این است که کودک وزن نمیگیرد یا نفخ دارد، اشتها ندارد و عرق میکند. پیشگیری دکتر معارج میافزاید که اختلاف سنی بین دو کودک باید حداقل ۳ تا ۵ سال باشد و بزرگ کردن کودکان پشت سر هم یا شیر به شیر میتواند منجر به سوء تغذیه در مادر و کودک شود. کودک باید تا ۶ ماههگی با شیر مادر تغذیه شود و سپس، به توصیه متخصصان صحی، باید غذاهای غنی از پروتین، نشائسته و چربی به او داده شود و واکسین به موقع انجام شود. آرشیف، یک کودک مبتلا به سوء تغذیه که در شفاخانه میرویس در کندهار بستری شدهاست. بهگفته داکتر معارج، وضعیت اقتصادی خانواده نقش بسیار مهمی در پیشگیری از سوء تغذیه دارد. کودک باید تا ۶ ماههگی با شیر مادر تغذیه شود دفتر هماهنگی امور بشردوستانه ملل متحد (اوچا) در افغانستان میگوید که امسال ۴،۹ میلیون مادر و کودک که در معرض خطر سوء تغذیه هستند، به کمک غذایی نیاز دارند و با اقدام به موقع میتوان جان آنها را نجات داد. از سوی دیگر صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در افغانستان میگوید که به خانوادههای آسیبپذیر کمک نقدی ارائه میدهد تا بتوانند مواد غذایی مغذی و سایر اقلام ضروری را خریداری کنند و به خدمات صحی دسترسی بهتری داشته باشند.